@๔ ฉ.ม. กาลกญฺจา ๕ สี.,อิ. มหาภึสาติ เอเตหิ สหาคโตติ? อจฺฉนฺทิกตฺตา. เตปิ หิ อจฺฉนฺทิกา อภพฺพา, อยํปิ ตาทิโสเยว. ตสฺมา ธาตุโส สํสนฺทมาโน อาคโต.

สตญฺจ พลิปุตฺตานนฺติ พลิโน มหาอสุรสฺส ปุตฺตสตํ. สพฺเพ เวโรจนามกาติ สพฺเพ อตฺตโน มาตุลสฺส ราหุสฺเสว นามธรา. สนฺนยฺหิตฺวา พลึ เสนนฺติ อตฺตโน พลิเสนํ สนฺนาหิตฺวา ๑- สพฺเพ กตสนฺนาหาว หุตฺวา. ราหุภทฺทมุปาคมุนฺติ ราหุํ อสุรินฺทํ อุปสงฺกมึสุ. สมโยทานิ ภทฺทนฺเตติ ภทฺทํ ตว โหตุ, สมโย เต ภิกฺขูนํ สมิตึ วนํ อุปสงฺกมิตฺวา ภิกฺขุสํฆทสฺสนายาติ อตฺโถ.

[๓๔๐] อาโป จ เทวา ปฐวี จ เตโช วาโย ตทาคมุนฺติ อาโปกสิณาทีสุ ปริกมฺมํ กตฺวา นิพฺพตฺตา อาโปติ อาทินามกา เทวา ตทา อาคมุํ. วรุณา วารุณา ๒- เทวา, โสโม จ ยสสา สหาติ วรุณเทวตา, วารุณเทวตา, โสมเทวตาติ เอวํนามกา จ เทวา ยสสา นาม เทเวน สหาคตาติ อตฺโถ. เมตฺตากรุณากายิกาติ เมตฺตาฌาเน จ กรุณาฌาเน จ ปริกมฺมํ กตฺวา นิพฺพตฺตา เทวตา. อาคู เทวา ยสสฺสิโนติ เอเตปิ มหายสา เทวา อาคตา.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๙๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”