มารเสนา อภิกฺกามีติ มารเสนา อภิคตา. ปสฺส กณฺหสฺส มนฺทิยนฺติ กาฬกสฺส มารสฺส พาลภาวํ ปสฺสถ.

เอถ คณฺหถ พนฺธถาติ เอวํ อตฺตโน ปริสํ อาณาเปติ. ๖- ราเคน พนฺธมตฺถุ โวติ สพฺพํ โว อิทํ เทวมณฺฑลํ ราเคน พนฺธํ ๗- โหตุ. สมนฺตา

@๔ อิ. เอกสฺมิญฺจิ ๕ ฉ.ม. สอินฺเท ๖ ฉ.ม.,อิ. อาณาเปสิ ๗ ฉ.ม. พทฺธํ ปริวาเรถ, มา โว มุญฺจิตฺถ โกจิ นนฺติ ตุมฺหากํ เอโกปิ เอเตสุ เอกมฺปิ มา มุญฺจิ. "มา โว มุญฺจิถา"ติปิ ปาโฐ, เอเสวตฺโถ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๙๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”