สพฺเพ วิชิตสงฺคามา ภยาตีตา ยสสฺสิโน

โมทนฺติ สห ภูเตหิ สาวกา เต ชเนสุตาติ.

ตตฺถ โมทนฺติ สห ภูเตหีติ ทสพลสฺส สาสเน ภูเตหิ สญฺชาเตหิ อริเยหิ สทฺธึ โมทนฺติ ปโมทนฺติ. ชเนสุตาติ ชเนสุ ๑- วิสฺสุตา ปากฏา อภิญฺญาตา.

อิมํ ปน มหาสมยสุตฺตํ นาม เทวตานํ ปิยํ มนาปํ, ตสฺมา มงฺคลํ วทนฺเตน อภินวฏฺฐาเนสุ อิทเมว สุตฺตํ วตฺตพฺพํ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๕๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. มหาสมัยสูตร”