ตโต เถโร "โภ มหาสีว ๓- เทวธีตาปิ ๔- ตยา สทฺธึ เกฬึ กโรติ, อนุจฺฉวิกํ นุ โข เต เอตนฺ"ติ วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา สห ปฏิสมฺภิทาหิ อรหตฺตํ อคฺคเหสิ. โส "อิทานิ นิปชฺชิสฺสามี"ติ เสนาสนํ ปฏิชคฺคิตฺวา มญฺจํ ปญฺญเปตฺวา อุทกฏฺฐาเน อุทกํ ปจฺจุปฏฺฐเปตฺวา "ปาเท โธวิสฺสามี"ติ โสปาณผลเก นิสีทิ.

อนฺเตวาสิกาปิสฺส "อมฺหากํ อาจริยสฺส สมณธมฺมํ กาตุํ คตสฺส ตึส วสฺสานิ, อสกฺขิ นุ โข วิเสสํ นิพฺพตฺเตตุํ, นาสกฺขี"ติ อาวชฺชมานา "อรหตฺตํ ปตฺวา ปาทโธวนตฺถํ นิสินฺโน"ติ ทิสฺวา "อมฺหากํ อาจริโย อมฺหาทิเสสุ อนฺเตวาสิเกสุ ติฏฺฐนฺเตสุ `อตฺตนาว ปาเท โธวิสฺสตี'ติ อฏฺฐานเมตํ, อหํ โธวิสฺสามิ อหํ โธวิสฺสามี"ติ ตึสสหสฺสาปิ อากาเสนาคนฺตฺวา วนฺทิตฺวา "ปาเท โธวิสฺสาม ภนฺเต"ติ อาหํสุ. อาวุโส อิทานิ ตึส วสฺสานิ โหนฺติ มม ปาทานํ อโธตานํ, ติฏฺฐถ ตุเมฺห, อหเมว โธวิสฺสามีติ.

สกฺโกปิ อาวชฺเชนฺโต "มยฺหํ อยฺโย มหาสีวตฺเถโร อรหตฺตํ ปตฺโต ตึสสหสฺสานํ อนฺเตวาสิกานํ `ปาเท โธวิสฺสามา'ติ อาคตานํ ปาเท โธวิตุํ น เทติ มาทิเส ปน อุปฏฺฐาเก ติฏฺฐนฺเต `มยฺหํ อยฺโย สยํ ปาเท โธวิสฺสตี'ติ อฏฺฐานเมตํ, อหํ โธวิสฺสามี"ติ สนฺนิฏฺฐานํ กตฺวา สุชาตาย เทวิยา สทฺธึ ภึกฺขุสํฆสฺส สนฺติเก ปาตุรโหสิ. โส สุชํ อสุรกญฺญํ ปุรโต กตฺวา "อเปถ ภนฺเต มาตุคาโม"ติ โอกาสํ กาเรตฺวา เถรํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา ปุรโต อุกฺกุฏิโก นิสีทิตฺวา "ปาเท โธวิสฺสามิ ภนฺเต"ติ อาห. โกสิย อิทานิ เม ตึส

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๕๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. สักกปัญหสูตร”