[๔๒๑] อุพฺภินฺทิตฺวาติ มตฺติกาเลปํ ภินฺทิตฺวา.

[๔๒๒] รามเณยฺยกนฺติ รมณียภาวํ. เจลาวิกาติ ๔- วิลาตทาริกา. ๔- โกมาริกาติ ตรุณทาริกา. ตุยฺหํ ชีวนฺติ สุปินทสฺสนกาเล นิกฺขมนฺตํ วา ปวิสนฺตํ วา ชีวํ อปิ นุ ปสฺสนฺติ. อิธ จิตฺตาจารํ "ชีวนฺ"ติ คเหตฺวา อาห. โส หิ ตตฺถ ชีวสญฺญีติ.

[๔๒๓] ชิยายาติ ธนุชิยาย, ชีวํ ๕- เวเฐตฺวาติ อตฺโถ ปตฺถินฺนตโรติ ถทฺธตโร. อิมินา กึ ทสฺเสติ? ตุเมฺห ชีวกาเล สตฺตสฺส ปญฺจกฺขนฺธาติ วทถ, จวนกาเล ปน รูปกฺขนฺธมตฺตเมว อวสิสฺสติ, ตโย ขนฺธา อปฺปวตฺตา โหนฺติ, วิญฺญาณกฺขนฺโธว คจฺฉติ. อวสิฏฺเฐน รูปกฺขนฺเธน ลหุกตเรน ภวิตพฺพํ, ครุกตโร จ โหติ. ตสฺมา นตฺถิ โกจิ กุหึ คโตติ อิมมตฺถํ ทสฺเสสิ.

สนฺตตฺตอโยคุฬูปมาวณฺณนา

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๖๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ปายาสิราชัญญสูตร”