ฐิเต มชฺฌนฺติเก ๓- กาเล สนฺนิสินฺเนสุ ปกฺขิสุ

สณเตว พฺรหารญฺญํ ตํ ภยํ ปฏิภาติ มนฺติ ๔-

เอวรูเป ปวิเวกรามานํ ๕- ภยกาเล สพฺพสตฺตานํ สทรถกาเลเยว "อยํ กาโล"ติ นิกฺขมิตฺวา ปณฺณสาลทฺวารํ ปิทหิตฺวา โพธิมณฺฑาภิมุโข ปายาสิ. อญฺญทาปิ จ ตสฺมึ ฐาเน วิจรนฺโต โพธิมณฺฑํ ปสฺสติ, นิสีทิตุํ ปนสฺส จิตฺตํ น นมิตปุพฺพํ. ๖- ตํทิวสํ ปนสฺส ญาณํ ปริปากคตํ โหติ, ๗- ตสฺมา อลงฺกตํ โพธิมณฺฑํ ทิสฺวา อาโรหณตฺถาย จิตฺตํ อุปฺปนฺนํ. โส ทกฺขิณทิสาภาเคน อุปคมฺม ปทกฺขิณํ กตฺวา ปุรตฺถิมทิสาภาเค จุทฺทสหตฺถํ ปลฺลงฺกํ ปญฺญาเปตฺวา จตุรงฺคิกํ วิริยํ อธิฏฺฐหิตฺวา "ยาว พุทฺโธ น โหมิ, น ตาว อิโต วุฏฺฐหามี"ติ ๘- ปฏิญฺญํ