@12 i. gāhāpessāmi. 13 paññapentanti, i. paññāpenti evamuparipi. Anusetīti veditabbā. Iccālaṃ vacanāyāti taṃ puggalaṃ evarūpā diṭṭhi anusetīti vattuṃ yuttaṃ. Esa nayo sabbattha.

Arūpinti ettha pana arūpakasiṇalābhiṃ, arūpakkhandhagocaraṃ vāti evamattho daṭṭhabbo. Ettāvatā lābhino cattāro, tesaṃ antevāsikā cattāro, takkikā cattāro, tesaṃ antevāsikā cattāroti atthato soḷasadiṭṭhigatikā dassitā honti.

Naattapaññattivaṇṇanā

[119] Evaṃ ye attānaṃ paññapenti, te dassetvā idāni ye na paññapenti, te dassetuṃ "kittāvatā ca ānandā"ti ādimāha. Ke pana na paññapenti? sabbe tāva ariyapuggalā na paññapenti. Ye ca bahussutā tipiṭakadharā dvipiṭakadharā ekapiṭakadharā, antamaso ekanikāyaṃpi sādhukaṃ vinicchinitvā uggahitadhammakathikopi āraddhavipassakopi puggalo, te na paññapentiyeva. Etesaṃ hi paṭibhāgakasiṇe paṭibhāgakasiṇamicceva saññā hoti. Arūpakkhandhesu ca arūpakkhandhā icceva.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๑๖๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหานิทานสูตร”