Ariyakantehīti ariyānaṃ kantehi piyehi manāpehi. Pañcasīlāni hi ariyasāvakānaṃ kantāni honti, bhavantarepi avijahitabbato. Tāni sandhāyetaṃ vuttaṃ. Sabbopi panettha saṃvaro labbhatiyeva.

Sotāpannohamasmīti idaṃ desanāsīsameva. Sakadāgāmiādayopi pana sakadāgāmīhamasmīti ādinā nayena byākarontiyevāti. Sabbesaṃpi sikkhāpadāvirodhena yuttaṭṭhāne byākaraṇaṃ anuññātameva hoti.

Ambapālīgaṇikāvatthuvaṇṇanā

[160] Vesāliyaṃ viharatīti ettha tena kho pana samayena vesālī iddhā ceva hoti phītā cāti ādinā khandhake vuttanayena vesāliyā sampannabhāvo veditabbo. Ambapālivaneti ambapāliyā gaṇikāya uyyānabhūte ambavane. Sato bhikkhaveti bhagavā ambapālidassane satipaccupaṭṭhāpanatthaṃ visesato idha satipaṭṭhānadesanaṃ ārabhi. Tattha saratīti sato. Sampajānātīti sampajāno. Satiyā ca

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๒๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”