Yathā taṃ mārena pariyuṭṭhitacittoti ettha tanti nipātamattaṃ, yathā mārena pariyuṭṭhitacitto ajjhotthaṭacitto aññopi koci puthujjano paṭivijjhituṃ na sakkuṇeyya, evameva nāsakkhi paṭivijjhitunti attho. Kiṃkāraṇā? māro hi yassa sabbena sabbaṃ cattāro vipallāsā appahīnā, tassa cittaṃ pariyuṭṭhāti. Therassa cattāro vipallāsā appahīnā, tenassa māro cittaṃ pariyuṭṭhāti. So pana cittapariyuṭṭhānaṃ karonto kiṃ karotīti. Bheravaṃ rūpārammaṇaṃ vā dasseti, saddārammaṇaṃ vā sāveti, tato sattā taṃ disvā vā taṃ sutvā vā satiṃ visajjetvā vivaṭamukhā honti. Tesaṃ mukhena hatthaṃ pavesetvā hadayaṃ maddati.

@ māse 3 cha.Ma. iti saddo na dissati 4-4 cha.Ma. daharasāmaṇeraparivāritena vā tato

@ `aho...parisā'ti 5 cha.Ma. na 6 cha.Ma., i. dvādasa Tatopi visaññīva hutvā tiṭṭhanti, therassa panesa mukhena hatthaṃ pavesetuṃ kiṃ sakkhissati. Bheravārammaṇaṃ pana dasseti. Taṃ disvā thero nimittobhāsaṃ na paṭivijjhi. Bhagavā jānantoyeva kimatthaṃ yāvatatiyaṃ āmantesīti parato "tiṭṭhatu bhante bhagavā"ti yācite "tuyhevetaṃ dukkaṭaṃ, tuyhevetaṃ aparaddhan"ti dosāropanena sokatankaraṇatthaṃ.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๒๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”