Mettena vacīkammenāti mettacittavasena pavattitena mukhadhovana- kālārocanādinā vacīkammena. Apica ovādaṃ sutvā "sādhu bhante"ti vacanaṃpi mettaṃ vacīkammameva, mettena manokammenāti kālasseva sarīrapaṭijagganaṃ katvā vivittāsane nisīditvā "satthā arogo hotu, abyāpajjho sukhī"ti evaṃ pavattitena

Katapuññosīti kappasatasahassaṃ abhinīhārasampannosīti dasseti. Katapuññomhīti ca ettāvatā mā visaṭṭho pamādamāpajji, athakho padhānamanuyuñja. Evaṃ hi anuyutto khippaṃ hohisi anāsavo, dhammasaṅgītikāle arahattaṃ pāpuṇissasi. Na hi mādisassa katapāricariyā nipphalā nāma hotīti dasseti.

[208] Evañca pana vatvā mahāpaṭhaviṃ pattharanto viya ākāsaṃ vitthārento viya cakkavāḷagiriṃ ussādento viya sineruṃ ukkhipento viya mahājambuṃ khandhe gahetvā cālento viya āyasmato ānandassa guṇakathaṃ ārabhanto athakho bhagavā bhikkhū āmantesi.

Tattha "yepi te bhikkhave etarahī"ti kasmā na vuttaṃ. Aññassa buddhassa natthitāya. Eteneva cetaṃ veditabbaṃ "yathā cakkavāḷantarepi añño buddho natthīti. Paṇḍitoti viyatto. Medhāvīti khandhadhātuāyatanādīsu kusalo.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๑๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาปรินิพพานสูตร”