Sabbabuddhānaṃ ca āyuvemattaṃ pamāṇavemattaṃ kulavemattaṃ padhānavemattaṃ rasmivemattanti pañca vemattāni honti. Āyuvemattaṃ nāma keci dīghāyukā honti, keci appāyukā. Tadā hi dīpaṅkarassa vassasatasahassaṃ āyuppamāṇaṃ ahosi, amhākaṃ bhagavato vassasataṃ āyuppamāṇaṃ.

Pamāṇavemattaṃ nāma keci dīghā honti, keci rassā. Tathā hi dīpaṅkaro asītihattho ahosi, sumano navutihattho, amhākaṃ pana bhagavā aṭṭhārasahattho.

Kulavemattaṃ nāma keci khattiyakule nibbattanti, keci brāhmaṇakule. Padhānavemattaṃ nāma kesañci padhānaṃ ittarakālameva hoti, yathā kassapassa bhagavato. Kesañci addhanīyaṃ yathā amhākaṃ bhagavato.

Rasmivemattaṃ nāma sumaṅgalassa bhagavato sarīrarasmi dasasahassīlokadhātuppamāṇā ahosi. Amhākaṃ bhagavato samantā byāmamattā. Tatra rasmivemattaṃ ajjhāsayapaṭibaddhaṃ. Yo yattakaṃ icchati, tassa tattakaṃ sarīrappabhā pharati. Sumaṅgalassa pana niccaṃpi dasasahassīlokadhātuṃ phalatūti ajjhāsayo ahosi. Paṭividdhaguṇesu pana katthaci vemattaṃ nāma natthi.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มหาปทานสูตร”