Satta ca brāhmaṇamahāsāleti "ahaṃ sabbaṭṭhānesu sammukho bhaveyyaṃ vā na vā, yathāhaṃ sammukho na bhavissāmi, tathete katatabbaṃ karissantī"ti satta anupurohite ṭhapesi. Te sandhāya idaṃ vuttaṃ "satta ca brāhmaṇamahāsāle"ti. Divasassa tikkhattuṃ vā sāyaṃ pāto vā nhāyantīti nhātakā. Vattacariyāpariyosāne vā nhātā, tato paṭṭhāya brāhmaṇā brāhmaṇehi saddhiṃ na khādanti na pivantīti nhātakā.

@4 cha.Ma.,i. dvikkhattuṃ 5 cha.Ma.,i. ayaṃ saddo na dissati

[312] Abbhuggacchīti abhiuggacchi. Tadā kira manussānaṃ "na brahmunā saddhiṃ mantetvā sakkā evaṃ sakalajambūdīpaṃ anusāsitun"ti nisinnanisinnaṭṭhāne ayameva kathā pavattittha. Na kho panāhanti mahāpuriso kira "ayaṃ mayhaṃ abhūto vaṇṇo uppanno, vaṇṇuppatti kho pana na bhāriyā, uppannassa ca vaṇṇassa rakkhanameva bhāriyaṃ, ayaṃ ca me acintetvā amantetvā karontasseva vaṇṇo uppannova, cintetvā mantetvā karontassa pana vitthārikataro bhavissatī"ti brahmadassane upāyaṃ pariyesanto taṃ disvā sutaṃ kho pana me tanti ādimetaṃ parivitakkesi.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มหาโควินทสูตร”