Mahāgovindapabbajjāvaṇṇanā

[326] Cārikaṃ caratīti gāmanigamapaṭipāṭiyā cārikaṃ carati, gatagataṭṭhāne buddhakolāhalaṃ viya hoti. Manussā "mahāgovindapaṇḍito kira āgacchatī"ti sutvā puretaramevamaṇḍapaṃ kāretvā maggaṃ alaṅkārāpetvā paccuggantvā gaṇhitvā enti, mahālābhasakkāro mahogho viya ajjhottharanto uppajji. Sattapurohitassāti sattannaṃ rājūnaṃ purohitassa. Iti yathā etarahi evarūpesu vā ṭhānesu kismiñcideva dukkhe uppanne "namo buddhassā"ti vadanti, evaṃ tadā "namatthu mahāgovindassa brāhmaṇassa, namatthu sattapurohitassā"ti vadanti.

[327] Mettāsahagatenāti ādinā nayena pāliyaṃ brahmavihārāva āgatā, mahāpuriso pana sabbāpi aṭṭha samāpattiyo pañca ca abhiññāyo nibbattesi. Sāvakānañca brahmalokasahabyatāya maggaṃ desesīti brahmaloke brahmunā sahabhāvāya maggaṃ kathesi.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๔๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มหาโควินทสูตร”