Diviyā kāyāti dibbā attabhāvā. Āyuṃ hitvā amānusanti dibbaṃ āyuṃ jahitvā. Amuḷho gabbhamessāmīti niyatagatikattā amuḷho hutvā. Yattha me ramatī manoti yattha me mano ramissati tattheva khattiyakulādīsu gabbhaṃ upagacchissāmīti sattakkhattuṃ deve ca mānuse cāti imamatthaṃ dīpeti.

Ñāyena viharissāmīti manussesu upapannopi mātaraṃ jīvitā voropanādīnaṃ abhabbattā ñāyena kāraṇena samena viharissāmīti attho.

Sambodhi ce bhavissatīti idaṃ sakadāgāmimaggaṃ sandhāya vadati, sace sakadāgāmī bhavissāmīti dīpeti. Aññātā viharissāmīti aññātā ājānitukāmo hutvā viharissāmi. Sveva anto bhavissatīti soeva me manussaloke anto bhavissatīti.

Puna devo bhavissāmi, devalokasmimuttamoti puna devalokasmiṃ uttamo sakko devānamindo bhavissāmīti vadati.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๕๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. สักกปัญหสูตร”