Subrahmāpi devaputto accharāsahassaparivuto saggasampattiṃ anubhoti. Tattha pañcasatā accharāyo rukkhato pupphāni ocinantiyo cavitvā niraye uppannā. So "kiṃ imā cirāyantī"ti upadhārento tāsaṃ niraye nibbattabhāvaṃ ñatvā "kittakaṃ nu kho mama āyun"ti upaparikkhanto attano āyuparikkhayaṃ viditvā tattheva niraye nibbattanabhāvaṃ viditvā bhīto ativiya domanassajāto hutvā "imaṃ me domanassaṃ satthāva vināsessati, na añño"ti avasesā pañcasatā accharāyo gahetvā bhagavantaṃ upasaṅkamitvā pañhaṃ pucchi:-

niccamutrastamidaṃ cittaṃ niccamubbiggamidaṃ mano

anuppannesu kicchesu atho uppattitesu ca

sace atthi anutrastaṃ taṃ me akkhāhi pucchitoi.

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๕๘๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. มหาสติปัฏฐานสูตร”