[411] Ime bho kassapa candimasuriyāti so kira therena pucchito cintesi "ayaṃ samaṇo paṭhamaṃ candimasuriye upamaṃ āhari, candimasuriyasadiso bhavissati paññāya, anabhibhavanīyo aññena, sace panāhaṃ `candimasuriyā imasmiṃ loke'ti bhaṇissaṃ, `kiṃ nissitā ete, kittakappamāṇā, kittakaṃ uccā'ti ādinā paribodhessati, ahaṃ kho panetaṃ nibbeṭhetuṃ na sakkhissāmi, parasmiṃ loke iccevassa kathessāmī"ti. Tasmā evamāha.

Bhagavā pana tato pubbe na cirasseva sudhābhojanīyajātakaṃ kathesi. Tattha "cande cando devaputto, suriye suriyo devaputto "ti āgataṃ. Bhagavatā ca kathitaṃ jātakaṃ vā suttantaṃ vā sakalajambūdīpe pākaṭaṃ hoti, tena so "ettha nivāsino devaputtā natthī"ti na sakkā vattunti cintetvā devā te na manussāti āha.

[412] Atthi pana rājañña pariyāyoti atthi pana kāraṇanti pucchati. Ābādhikāti visabhāgavedanāsaṅkhātena ābādhena samannāgatā. Dukkhitāti dukkhappattā. Bāḷhagilānāti adhimattagilānā. Saddhāyikāti ahaṃ tumhe saddahāmi, tumhe mayhaṃ saddheyyikā saddhāyitabbavacanāti attho. Paccayikāti ahaṃ tumhe pattiyāmi, tumhe mayhaṃ paccayikā paccayitabbāti attho.

Corūpamāvaṇṇanā

เล่มที่ ๑๐ ทีฆนิกาย มหาวรรค๖๖๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ปายาสิราชัญญสูตร”