บทว่า วิสมโลโภ ได้แก่ ความโลภที่รุนแรงในฐานะแม้ที่ควรบริโภค.

บทว่า มิจฺฉาธมฺโม ความว่า ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจระหว่างชายกับชาย หญิงกับหญิง.

ในบทว่า อมตฺเตยฺยตา เป็นต้น มีวิเคราะห์ว่า ผู้เกื้อกูลมารดาชื่อมัตเตยยะ ภาวะแห่งมัตเตยยะนั้นชื่อมัตเตยยตา.

คำว่า มตฺเตยฺยตา นั้น เป็นชื่อแห่งการปฏิบัติชอบในมารดา ความไม่มีแห่งมัตเตยยตานั้น และความเป็นปฏิปักษ์ต่อมัตเตยยตานั้น ชื่อว่า อมตฺเตยฺยตา.