บทว่า กณฺหา แปลว่า มีปกติดำ.

บทว่า กณฺหวิปากา ความว่า วิบากของธรรมเหล่านั้น ดำ. อธิบายว่า เป็นทุกข์.

บทว่า ขตฺติเยปิ เต ความว่า ธรรมเหล่านั้นมีอยู่แม้ในพระมหากษัตริย์.

บทว่า เอกจฺเจ ได้แก่ เอกสฺมึ.