ถามว่า ด้วยบทนี้ ท่านกล่าวอะไรไว้.

ตอบว่า ท่านกล่าวเจโตปริยญาณของพระขีณาสพไว้. ความจริง เจโตปริยญาณของพระขีณาสพ ชื่อว่าในทัสสนสมาบัติข้อที่ ๔.

อีกอย่างหนึ่ง แม้วิปัสสนาที่พระโยคาวจรปรารภอาการ ๓๒ ก็จัดเป็นทัสสนสมาบัติข้อที่ ๑. วิปัสสนาที่พระโยคาวจรปรารภกัมมัฏฐานซึ่งมีกระดูกเป็นอารมณ์ จัดเป็นทัสสนสมาบัติข้อที่ ๒. บททั้งสองนี้ว่า เจโตปริยญาณของเสขปุถุชน เจโตปริยญาณของพระขีณาสพดังนี้ไม่หวั่นไหวเลย.

อีกนัยหนึ่ง ปฐมฌาน ชื่อว่าทัสสนสมาบัติข้อที่ ๑. ทุติยฌาน ชื่อว่าทัสสนสมาบัติข้อที่ ๒. ตติยฌาน ชื่อว่าทัสสนสมาบัติข้อที่ ๓. จตุตถฌาน ชื่อว่าทัสสนสมาบัติข้อที่ ๔.