บทว่า กถาปาภฏํ แปลว่า มูลแห่งถ้อยคำ.

จริงอยู่ คำว่า มูล ท่านว่า ปาภฎํ (ต้นเหตุ)

สมดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า

อปฺปเกนาปิ เมธาวี ปาภเฎน วิจกฺขโณ สมุฏฺฐาเปติ อตฺตานํ อณุํ อคฺคึว สนฺธมํ ผู้มีปัญญามีความเห็นแจ้งชัด ยังตนให้ดำรงอยู่ได้สม่ำเสมอ