บทว่า วิปเตยฺย คือ ศีรษะของเขา พึงหลุดจากคอเหมือนผลตาลสุกหลุดจากขั้ว หรือพึงแตกเจ็ดเสี่ยง.

บทว่า รกฺขเตตํ ได้แก่ จงทรงรักษาพระวาจานั้น.

บทว่า เอกํเสน คือ โดยนิปปริยาย.

บทว่า โอธาริตา แปลว่า กล่าวแล้ว.