คำว่า เอริยํ ได้แก่ กล่าวอยู่. คำว่า พหุชนํ นิทํสยิ ได้แก่ แสดงประโยชน์เกื้อกูลแก่ชนเป็นอันมาก. คำว่า ธมฺมยาคํ ได้แก่ ยัญคือธรรมทาน. คำว่า อุพฺภมุมฺปติตโลมวา สโส ความว่า มีพระโลมาตั้งขึ้น. คำว่า ปาทคณฺฐิรหุ ได้แก่ ข้อพระบาททั้งสอง. คำว่า สาธุ สณฺฐิตา ได้แก่ ตั้งไว้อย่างดี. คำว่า มงฺสโลหิตาจิตา ความว่า มีพระมังสะและพระโลหิตปกปิดไว้. บทว่า ห่อหุ้มด้วยหนัง ได้แก่ ห่อหุ้มคือซ่อนไว้ด้วยหนัง. บทว่า วชฺชติ แปลว่า ไป. บทว่า อโนมนิกฺกโม ได้แก่ คือเป็นอยู่ประเสริฐ เป็นอยู่ไม่เลว. .. อรรถกถา ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค ลักขณสูตร อ่านอรรถกถาหน้าต่างที่ [หน้าสารบัญ]

เอณิชงฺฆลกฺขณวณฺณนา

ในบทว่า สิปฺปํ วา เป็นต้น ความว่า ศิลปะแม้สองอย่างนี้ คือศิลปะอย่างต่ำและศิลปะอย่างสูง ชื่อว่าศิลปะ. ศิลปะอย่างต่ำ ได้แก่ศิลปะทำท่อ ศิลปะทำหม้อ ศิลปะช่างทอ ศิลปะช่างตัดผม ศิลปะอย่างสูง ได้แก่ลวดลาย การคำนวณอย่างสูง.

บทว่า วิชฺชา ความว่า วิชามีหลายอย่างมีวิชาหมองูเป็นต้น.