บทว่า อาสยํ ได้แก่ สถานที่อยู่.

บทว่า สีหนาทํ คือ บันลือแบบไม่กลัว.

บทว่า โคจราย ปกฺกเมยฺยํ ความว่า พึงเที่ยวไปเพื่อหาอาหาร.

คำว่า วรํ วรํ ได้แก่ ฝูงเนื้อตัวล่ำสันชั้นยอดเยี่ยม.