อภิกกันตศัพท์ในบทนั้นปรากฏในความสิ้น ในบทมีอาทิอย่างนี้ว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ราตรีสิ้นแล้ว ยามแรกผ่านไปแล้ว หมู่ภิกษุนั่งนานแล้ว ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าจงทรงสวดพระปาฏิโมกข์แก่ภิกษุทั้งหลายเถิด พระพุทธเจ้าข้า. ๑-

ในความว่า ดี ในบทมีอาทิอย่างนี้ว่า นี้ดีกว่าและประณีตกว่าบุคคล ๔ เหล่านี้ดังนี้. ๒-

ในความว่า รัศมีงาม ในบทมีอาทิว่า ใครรุ่งเรืองด้วยฤทธิ์ด้วยยศ มีรัศมีงามยิ่งนัก ยังทิศทั้งหมดให้สว่างไสว ไหว้เท้าของเราดังนี้. ๓-

ในความว่า น่ายินดียิ่งนัก ในบทมีอาทิอย่างนี้ว่า ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ น่ายินดียิ่งนัก ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ น่ายินดียิ่งนัก ๔- ดังนี้.