แต่อภิกกันตศัพท์ในที่นี้เป็นไปในความว่า สิ้นไป. ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า เมื่อราตรีล่วงไป คือเมื่อราตรีสิ้นไป ดังนี้.

อภิกกันตศัพท์ในบทนี้ว่า มีรัศมีงามยิ่งนัก เป็นไปในรูปงามยิ่ง. ____________________________ ๑- วิ. จุล. เล่ม ๗/ข้อ ๔๔๗ องฺ. อฏฺฐก. เล่ม ๒๓/ข้อ ๑๑๐ ๒- องฺ. จตุกฺก. เล่ม ๒๑/ข้อ ๑๐๐ ๓- ขุ. วิ. เล่ม ๒๖/ข้อ ๕๑ ๔- วิ. มหา. เล่ม ๑/ข้อ ๔ ขุ. สุ. เล่ม ๒๕/ข้อ ๓๐๑

แต่วัณณศัพท์ย่อมปรากฏในความว่า ผิว สรรเสริญ ตระกูล เหตุ สัณฐาน ประมาณ รูปายตนะเป็นต้น.

ในบททั้งหลายนั้น วัณณศัพท์เป็นไปในความว่า ผิว ในบทมีอาทิอย่างนี้ว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์มีผิวดุจทองคำ. ๕-