คำว่า ลชฺชวํ ได้แก่ ความเป็นมีความละอาย ที่ท่านกล่าวไว้อย่างนี้ว่า บรรดาธรรมเหล่านั้น ลัชชวะคืออะไร คือ ละอายด้วยสิ่งที่ควรละอาย ละอายต่อการประพฤติบาปธรรม อกุศลธรรม อันนี้เรียกว่าลัชชวะ. ๑๑- ____________________________ ๑๑- อภิ. สงฺ. เล่ม ๓๔/ข้อ ๘๕๙

คำว่า ขนฺติ ได้แก่ อธิวาสนขันติ ที่ท่านกล่าวไว้อย่างนี้ว่า บรรดาธรรมเหล่านั้น ขันติคืออะไร? คือ ความอด ความทน ความกลั้น ความไม่เดือดดาล ความไม่หุนหันพลันแล่น ความใจเย็นแห่งจิต. ๑๒-

คำว่า โสรจฺจํ ได้แก่ ความเสงี่ยม ที่ท่านกล่าวไว้อย่างนี้ว่า บรรดาธรรมเหล่านั้น โสรัจจะคืออะไร? คือ ความไม่ล่วงล้นออกมาทางกาย ความไม่ล่วงล้นออกมาทางวาจา ความไม่ล่วงล้นออกมาทางกายและวาจา นี้เรียกว่า โสรัจจะ.

แม้ศีลสังวรทั้งหมด ก็จัดว่าเป็นโสรัจจะ. ๑๒- ____________________________ ๑๒- อภิ. สงฺ. เล่ม ๓๔/ข้อ ๘๖๐

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๕๔๘

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สังคีติสูตร”