บทว่า อพฺภาจิกฺขนฺติ แปลว่า กล่าวตู่ (เรา).

บทว่า วิปรีโต คือ มีสัญญาวิปริต ได้แก่ มีจิตวิปริต.

บทว่า ภิกฺขโว จ ความว่า มิใช่พระสมณโคดมอย่างเดียวที่วิปริต พวกภิกษุผู้ทำตามคำสอนพระสมณโคดมนั้นก็วิปริตไปด้วย.

ครั้งนั้น เพื่อจะแสดงคำกล่าวที่พวกเดียรถีย์กล่าวหมายเอาว่า พระสมณโคดมเป็นผู้วิปริต พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสคำว่า สมโณโคตโม เป็นต้น.