คำว่า ตโย อนฺตา หมายถึง ส่วนทั้ง ๓.

ที่สุดนั่นเอง ชื่อว่าอันตะ (ริม) ดังเช่นในประโยคว่า ริม (หรือชาย) ผ้ารัดประคต ย่อมเก่าไป. ๘- ส่วนอื่นชื่อว่าอันตะ ดังเช่นในประโยคว่า นั่นเป็นส่วนอื่นแห่งทุกข์. ๙- ความเลวทราม ชื่อว่าอันตะ ดังเช่นในพระบาลีนี้ว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นความเลวทรามของการเลี้ยงชีวิต. ๑๐- ส่วนชื่อว่าอันตะ ดังเช่นในประโยคว่า ดูก่อนท่านผู้มีอายุ สักกายะแลเป็นส่วนที่หนึ่ง. ๑๑- ____________________________ ๘- วิ. จุล. เล่ม ๗/ข้อ ๑๖๔ ๙- สํ. สฬา. เล่ม ๑๘/ข้อ ๘๕ สํ. นิ. เล่ม ๑๖/ข้อ ๑๙๕ ๑๐- สํ. ข. เล่ม ๑๗/ข้อ ๑๖๗ ๑๑- องฺ. ฉกฺก. เล่ม ๒๒/ข้อ ๓๓๒

ในที่นี้หมายเอาอันตะที่แปลว่าส่วน.

คำว่า สกฺกาโย หมายถึง อุปาทานขันธ์ ทั้ง ๕.