คำที่เหลือเหมือนกับคำต้น. สตฺตธมฺมวณฺณนา

หลายบทว่า สมฺมปฺปญฺญาย สุทิฏฺฐา โหนฺติ ความว่า ย่อมเป็นผู้เห็นดีด้วยวิปัสสนาญาณ โดยเหตุทั้ง ๒.

บทว่า กามา คือ วัตถุกามและกิเลสกาม. กามแม้ทั้งสองเป็นสภาพอันพระโยคาวจรเห็นด้วยดี เหมือนหลุมถ่านเพลิง เพราะอรรถว่ามีความเร่าร้อน. บทว่า วิเวกนินฺนํ ความว่า น้อมไปพระนิพพาน. คำว่า โน้มไป เงื้อมไป นั่นเป็นไวพจน์ของการน้อมไป.

บทว่า พฺยนฺตีภูตํ ความว่า ผู้มีที่สุดอันควรนำไปไปปราศแล้ว. อธิบายว่า ผู้มีตัณหาออกแล้ว. ด้วยธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งอาสวะโดยประการทั้งปวง แต่ไหน. อธิบายว่า ด้วยธรรมอันเป็นไปในภูมิ ๓. ในที่นี้ ท่านกล่าวมรรคไว้ในบทที่ควรเจริญ.