บทว่า อกุสลสงฺขาตา คือถึงส่วนว่าอกุศล.

บทว่า อกุสลา ธมฺมา ได้แก่ ธรรมคือความเกิดแห่งอกุศลจิต ๑๒ ดวง. อีกอย่างหนึ่ง โดยพิเศษก็ได้แก่ตัณหานั่นเอง. แท้จริง ตัณหานั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกว่า โปโนพฺภวิกา เพราะทำให้เกิดอีก.

บทว่า สทรถา คือประกอบด้วยความกระวนกระวายด้วยกิเลส.

บทว่า ชาติชรามรณิยา คือเป็นปัจจัยแห่งชาติ ชราและมรณะ.