๑๐. สงฺคีติสุตฺตวณฺณนา

[๒๙๖] เอวมฺเม สุตนฺติ สงฺคีติสุตฺตํ. ตตฺรายํ อนุปุพฺพปทวณฺณนา:-

จาริกญฺจรมาโนติ นิพทฺธจาริกญฺจรมาโน. ตทา กิร สตฺถา ทสสหสฺสจกฺกวาเฬ ญาณชาลํ ปตฺถริตฺวา โลกํ โวโลกยมาโน ปาวานครวาสิโน มลฺลราเช ทิสฺวา อิเม ราชาโน มยฺหํ สพฺพญฺญุตญาณชาลสฺส อนฺโต ปญฺญายนฺติ กึนุโขติ อาวชฺเชนฺโต "ราชาโน เอกํ สณฺฐาคารํ กาเรสุํ มยิ คเต มงฺคลํ ภณาเปสฺสนฺติ, อหํ เตสํ มงฺคลํ วตฺวา อุยฺโยเชตฺวา "ภิกฺขุสํฆสฺส ธมฺมกถํ กเถหี"ติ สาริปุตฺตํ วกฺขามิ, สาริปุตฺโต ตีหิ ปิฏเกหิ สมฺมสิตฺวา จุทฺทสปญฺหาธิเกน ปญฺหสหสฺเสน ปฏิมณฺเฑตฺวา ภิกฺขุสํฆสฺส สงฺคีติสุตฺตํ นาม กเถสฺสติ, สุตฺตนฺตํ อาวชฺเชตฺวา ปญฺจ ภิกฺขุสตานิ สห ปฏิสมฺภิทาหิ อรหตฺตํ ปาปุณิสฺสนฺตี"ติ อิมมตฺถํ ทิสฺวา จาริกํ ปกฺกนฺโต. เตน วุตฺตํ "มลฺเลสุ จาริกญฺจรมาโน"ติ.

อุพฺภตกนวสณฺฐาคารวณฺณนา