๑๑. ทสุตตรสูตร
ทสุตฺตรสุตฺต
[๓๕๐] เอวมฺเม สุตนฺติ ทสุตฺตรสุตฺตํ. ตตฺรายํ อนุปุพฺพปทวณฺณนา:- อาวุโส ภิกฺขเวติ สาวกานํ อาลปนเมตํ. พุทฺธา หิ ปริสํ อามนฺตยมานา ภิกฺขเวติ วทนฺติ. สาวกา สตฺถารํ อุจฺจฏฺฐาเน ฐเปสฺสามาติ สตฺถุอาลปเนน อนาลปิตฺวา อาวุโสติ อาลปนฺติ. เต ภิกฺขูติ เต ธมฺมเสนาปตึ ปริวาเรตฺวา นิสินฺนา ภิกฺขู. เก ปน เต ภิกฺขูติ. อนิพทฺธวาสา ทิสาคมนียา ภิกฺขู. พุทฺธกาเล หิ ๒- เทฺว วาเร ภิกฺขู สนฺนิปตนฺติ อุปกฏฺเฐ วสฺสูปนายิกกาเล จ ปวารณกาเล จาติ. ๓- อุปกฏฺฐาย วสฺสูปนายิกาย ทสปิ วีสติปิ ตึสํปิ จตฺตาลีสํปิ ปญฺญาสํปิ ๔- ภิกฺขู วคฺควคฺคา หุตฺวา ๕- กมฺมฏฺฐานตฺถาย อาคจฺฉนฺติ. ภควา เตหิ
@๔ ฉ.ม. ตึสมฺปิ จตฺตาลีสมฺปิ ปญฺญาสมฺปิ ๕ ฉ.ม. หุตฺวา น ทิสฺสติ. สทฺธึ สมฺโมทิตฺวา กสฺมา ภิกฺขเว อุปกฏฺฐาย วสฺสูปนายิกาย วิจรถาติ ปุจฺฉติ. อถ เต "ภควา กมฺมฏฺฐานตฺถํ อาคตมฺหา. ๑- กมฺมฏฺฐานํ โน เทถา"ติ ยาจนฺติ.