อยเมตฺถ สงฺเขโป, วิตฺถาโร ปน วิสุทฺธิมคฺเค วุตฺโต. เสสมิธาปิ วุตฺตนเยเนว โยเชตพฺพํ.

ภสฺสสมาจาราทิเทสนาวณฺณนา

[๑๕๓] น เจว มุสาวาทุปสญฺหิตนฺติ ภสฺสสมาจาเร ฐิโตปิ กถามคฺคํ อนุปจฺฉินฺทิตฺวา กเถนฺโตปิ อิเธกจฺโจ ภิกฺขุ น เจว มุสาวาทุปสญฺหิตํ ภาสติ อฏฺฐ อนริยโวหาเร วชฺเชตฺวา อฏฺฐอริยโวหารยุตฺตเมว ภาสติ. น จ เวภูติยนฺติ ภสฺสสมาจาเร ฐิโตปิ เภทกรวาจํ น ภาสติ. น จ เปสุณิยนฺติ ตสฺสาเยเวตํ เววจนํ. เวภูติยวาจา หิ ปิยภาวสฺส สุญฺญกรณโต "เปสุณิยนฺ"ติ

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๑๑๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. สัมปสาทนียสูตร”