ยถา วา ปน มหาราช ปุริโส สุขิโต ๙- ยาวทตฺถํ โภชนํ ภุญฺเชยฺย ฉาเทนฺตํ ยาวกณฺฐมภิปูรยิตฺวา, โส ตโต ๑๐- ปีนิโต ปริปุณฺโณ นิรนฺตโร ตนฺทีกโต อโนนมิตทณฺฑชาโต ปุนเทว ตาวตกํ โภชนํ ภุญฺเชยฺย, อปิ นุ โข โส มหาราช ปุริโส สุขิโต ภเวยฺยาติ. น หิ ภนฺเต, สกึ ภุตฺโตว

@๓ ฉ.ม. เอกา เทสนา เอกา กถา ๔ ฉ.ม. เอกานุสาสนี ๕ ฉ.ม. โอวทมานา

@๖ ฉ.ม. เทเสหิ ๗ ฉ.ม. สานาวา สมุปาทิกา ๘ ฉ.ม., อิ. โข น ทิสฺสติ