[๑๖๓] อภิกฺขณํ ภาเสยฺยาสีติ ปุนปฺปุนํ ภาเสยฺยาสิ. ปุพฺพเณฺห ๔- วา เม กถิตนฺติ มา มชฺฌนฺติกาทีสุ ๕- น กถยิตฺถ. อชฺช วา เม กถิตนฺติ มา ปรทิวสาทีสุ น กถยิตฺถาติ อตฺโถ. ปเวเทสีติ กเถสิ. อิมสฺส เวยฺยากรณสฺสาติ นิคฺคาถกตฺตา อิทํ สุตฺตํ "เวยฺยากรณนฺ"ติ วุตฺตํ. อธิวจนนฺติ นามํ. อิทํ ปน "อิติ หิทนฺ"ติ ปฏฺฐาย ปทํ สงฺคีติกาเรหิ ฐปิตํ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

อิติ สุมงฺคลวิลาสินิยา ทีฆนิกายฏฺฐกถาย

สมฺปสาทนียสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๑๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. สัมปสาทนียสูตร”