[๑๘] ทฺวยคามินีติ สรูเปน อตฺถิภาวํ, อตฺเถน นตฺถิภาวนฺติ เอวํ ทฺวยคามินี. อลิกตุจฺฉนิปฺผลวาจาย เอตํ อธิวจนํ.

[๑๙] อชิโตปิ นาม ลิจฺฉวีนํ เสนาปตีติ โส กิร ภควโต อุปฏฺฐาโก อโหสิ, โส กาลมกาสิ. อถสฺส สรีรกิจฺจํ กริตฺวา มนุสฺสา ปาฏิกปุตฺตํ ปุจฺฉึสุ "กุหึ นิพฺพตฺโต เสนาปตี"ติ. โส อาห "มหานิรเย นิพฺพตฺโต"ติ. อิทญฺจ ปน วตฺวา ปุน อาห "ตุมฺหากํ เสนาปติ มม สนฺติกํ อาคมฺม อหํ ตุมฺหากํ วจนํ อกตฺวา สมณสฺส โคตมสฺส วาทํ ปติฏฺฐเปตฺวา นิรเย นิพฺพตฺโตมฺหี"ติ ปโรทิตฺถาติ.

เตนุปสงฺกมึ ๒- ทิวา วิหารายาติ เอตฺถ "ปาฏิหาริยกรณตฺถายา"ติ กสฺมา น วทติ? อภาวา. สมฺมุขีภาโวปิ หิสฺส เตน สทฺธึ นตฺถิ, กุโต ปาฏิหาริยกรณํ, ตสฺมา ตถา อวตฺวา "ทิวาวิหารายา"ติ อาห.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ปาฏิกสูตร”