อุทฺทกสฺสุทนฺติ ๓- อุทฺทโก สุทํ. ปสฺสํ น ปสฺสตีติ ปสฺสนฺโต น ปสฺสติ. โส กิร อิมํ ปญหํ มหาชนํ ปุจฺฉิ. เตหิ "น ชานาม อาจริย กเถหิ โน"ติ วุตฺโต โส อาห "คมฺภีโร อยํ ปญฺโห อาหารสปฺปาเย สติ โถกํ จินฺเตตฺวา สกฺกา กเถตุนฺ"ติ. ตโต เตหิ จตฺตาโร มาเส มหาสกฺกาเร กเต ตํ ปญฺหํ กเถนฺโต กิญฺจิ ปสฺสํ น ปสฺสตีติอาทิมาห. ตตฺถ สาธุนิสิตสฺสาติ สุฏฺฐุ นิสิตสฺส ติขิณสฺส, สุนิสิตขุรสฺส กิร ตลํ ปญฺญายติ, ธารา น ปญฺญายตีติ อยเมตฺถ อตฺโถ.

สงฺคายิตพฺพธมฺมวณฺณนา

[๑๗๗] สงฺคมฺม สมาคมฺมาติ สงฺคนฺตฺวา สมาคนฺตฺวา. อตฺเถน อตฺถํ พฺยญฺชเนน พฺยญฺชนนฺติ อตฺเถน สห อตฺถํ พฺยญฺชเนนปิ สห พฺยญฺชนํ สมาเนนฺเตหีติ อตฺโถ. สงฺคายิตพฺพนฺติ วาเจตพฺพํ สชฺฌายิตพฺพํ. ยถยิทํ พฺรหฺมจริยนฺติ ยถา อิทํ สกลํ สาสนพฺรหฺมจริยํ.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๑๕๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ปาสาทิกสูตร”