อนุวภีติ อนุภวิ. เวยฺยญฺชนิกาติ ลกฺขณปาฐกา. ปราภิภูติ ปเร อภิภวนสมตฺโถ. สตฺตุภีติ สปตฺเตหิ อกฺขมฺภิโย โหติ.

น โส คจฺฉติ ชาตุ ขมฺภนนฺติ โส เอกํเสเนว อคฺคปุคฺคโล วิกฺขมฺเภตพฺพตํ น คจฺฉติ. เอสา หิ ตสฺส ธมฺมตาติ ตสฺส หิ เอสา ธมฺมตา อยํ สภาโว.

ปาทตลจกฺกลกฺขณวณฺณนา (๒)

[๒๐๔] อุพฺเพคอุตฺตาสภยนฺติ อุพฺเพคภยญฺเจว อุตฺตาสภยญฺจ. ตตฺถ โจรโต วา ราชโต วา ปจฺจตฺถิอสฺถิกโต วา วิโลปนพนฺธนาทินิสฺสยภยํ อุพฺเพโค นาม, ตํมุหุตฺติกํ จณฺฑหตฺถิอสฺสาทีนิ วา อหิยกฺขาทโย วา ปฏิจฺจ

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๑๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลักขณสูตร”