[๒๐๗] มรณวธภยมตฺตโนติ เอตฺถ มรณสงฺขาโต วโธ มรณวธโต, ๕- มรณวธโต ภยํ มรณวธภยํ, ตํ อตฺตโน ชานิตฺวา. ปฏิวิรโต ปรํ มารณายาติ ยถา มยฺหํ มรณโต ภยํ มม ชีวิตํ ปิยํ, เอวํ ปเรสมฺปีติ ญตฺวา ปรํ มรณโต ปฏิวิรโต อโหสิ. สุจริเตนาติ สุจิณฺเณน. สคฺคมคมาสีติ สคฺคํ คโต.

@๓. ฉ.ม., ปาเตนฺติ ๔ ฉ.ม., อิ. วามนา ๕ ฉ.ม. มรฌวโธ

จวิย ปุนริธาคโตติ จวิตฺวา ปุน อิธาคโต. ทีฆปาสณฺหิโกติ ทีฆปณฺหิโก. พฺรหฺมาว สุชูติ พฺรหฺมา วิย สุฏฺฐุ อุชุ.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๑๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลักขณสูตร”