อตฺถจริยายาติ อตฺถสํวฑฺฒนกถาย. เอกจฺโจ หิ เนว ทานํ, น ปิยวจนํ ปจฺจาสึสติ. อตฺตโน หิตกถํ ๒- วฑฺฒิกเมว ปจฺจาสึสติ. เอวรูปํ ปุคฺคลํ "อิทนฺเต กาตพฺพํ, อิทํ เต น กาตพฺพํ. เอวรูโป ปุคฺคโล เสวิตพฺโพ, เอวรูโป ปุคฺคโล น เสวิตพฺโพ"ติ เอวํ อตฺถจริยาย สงฺคเหสิ.

สมานตฺตตายาติ สมานสุขทุกฺขภาเวน. เอกจฺโจ หิ ทานาทีสุ เอกํปิ น ปจฺจาสึสติ, เอกาสเน นิสชฺชํ, เอกปลฺลงฺเก สยนํ, เอกโต โภชนนฺติ เอวํ สมานสุขทุกฺขตํ ปจฺจาสึสติ. ตตฺถ ชาติยา หีโน โภเคน อธิโก ทุสฺสงฺคโห โหติ. น หิ สกฺกา เตน สทฺธึ เอกปริโภคํ ๓- กาตุํ, ตถา อกริยมาเน จ

สุสงฺคหิตาสฺส โหนฺตีติ สุสงฺคหิตา อสฺส โหนฺติ. เทตุ วา มา วา เทตุ, กโรตุ วา มา วา กโรตุ, สุสงฺคหิตาว โหนฺติ, น ภิชฺชนฺติ. "ยทาสฺส ทาตพฺพํ โหติ, ตทา เทติ. อิทานิ มญฺเญ นตฺถิ, เตน น เทติ. กึ มยํ ททมานเมว อุปฏฺฐหาม, มยํ อททนฺตํ ๓- อกโรนฺตํ น อุปฏฺฐหามา"ติ เอวํ จินฺเตนฺติ.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๑๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลักขณสูตร”