อุณฺหีสสีสลกฺขณวณฺณนา (๒๓)

[๒๓๐] พหุชนปุพฺพงฺคโม อโหสีติ พหุชนสฺส ปุพฺพงฺคโม อโหสิ คณเชฏฺฐโก. ตสฺส ทิฏฺฐานุคตึ อญฺเญ อาปชฺชึสุ. อิธ กมฺมํ นาม ปุพฺพงฺคมตา. กมฺมสริกฺขกํ นาม โย ปุพฺพงฺคโม หุตฺวา ทานาทีนิ กุสลกมฺมานิ กโรติ, โส อมงฺกุภูโต สีสํ อุกฺขิปิตฺวา ปีติปาโมชฺเชน ปริปุณฺณสีโส โหติ, ๔- วิจรติ, มหาปุริโส จ ตถา ๕- อโหสิ. ๖- ตถาคโต จ ตถา อกาสิ. อถสฺส สเทวโก โลโก อิมินา การเณน อิทํ ปุพฺพงฺคมกมฺมํ ชานาตูติ อุณฺหีสสีสลกฺขณํ นิพฺพตฺตติ. ลกฺขณํ นาม อิทเมว ลกฺขณํ. มหาชนานุวตฺตนตา ๗- อานิสํโส.

@๔ อิ. ปิยายมาเนหิ ๕ ฉ.ม., อิ. โหติ สทฺโท น ทิสฺสติ

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๑๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลักขณสูตร”