@๖ ฉ.ม. อิ. ตถา สทฺโท น ทิสฺสติ ๗ ฉ.ม. อิ. โหติ ๘ สี. มหาปริวารตา

[๒๓๑] พหุชนํ เหสฺสตีติ พหุชนสฺส ภวิสฺสติ. ปฏิโภคิยาติ เวยฺยาวจฺจกรา, เอตสฺส พหู เวยฺยาวจฺจกรา ภวิสฺสนฺตีติ อตฺโถ. อภิหรนฺติ ตทาติ ทหรกาเลเยว ตทา เอวํ พฺยากโรนฺติ. ปฏิหารกนฺติ เวยฺยาวจฺจกรภาวํ. วิสวีติ จิณฺณวสี.

เอเกกโลมตาทิลกฺขณวณฺณนา (๒๔-๒๕)

[๒๓๒] อุปวตฺตตีติ อชฺฌาสยํ อนุวตฺตติ, อิธ กมฺมํ นาม ทีฆรตฺตํ สจฺจกถนํ. กมฺมสริกฺขกํ นาม ทีฆรตฺตํ อเทฺวชฺฌกถาย ปริสุทฺธกถาย กถิตภาวมสฺส สเทวโก โลโก อิมินา การเณน ชานาตูติ เอเกกโลมลกฺขณญฺจ อุณฺณาลกฺขญฺจ นิพฺพตฺตติ ลกฺขณํ นาม อิทเมว ลกฺขณทฺวยํ. มหาชนสฺส อชฺฌาสยานุกุเลน อนุวตฺตนตา อานิสํโส.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๑๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลักขณสูตร”