[๒๕๐] กฺว นจฺจนฺติ "กสฺมึ ฐาเน นฏนาฏกาทินจฺจํ อตฺถี"ติ ปุจฺฉิตฺวา ยสฺมึ คาเม วา นิคเม วา ตํ อตฺถิ, ตตฺถ คนฺตพฺพํ โหติ, ตสฺส "เสฺว นจฺจทสฺสนํ คมิสฺสามี"ติ อชฺช วตฺถคนฺธมาลาทีนิ ปฏิยาเทนฺตสฺเสว สกลทิวสํ กมฺมจฺเฉโท โหติ, นจฺจทสฺสเนน เอกาหํปิ ทฺวีหํปิ ตีหํปิ ตตฺเถว โหติ, อถ วุฏฺฐิสมฺปตฺติยาทีนิ ลภิตฺวาปิ วปฺปาทิกาเล วปฺปาทีนิ อกโรนฺตสฺส อนุปฺปนฺนา โภคา นุปฺปชฺชนฺติ, ตสฺส พหิ คตภาวํ ญตฺวา อนารกฺเข เคเห โจรา ยํ อิจฺฉนฺติ, ตํ หรนฺติ, ๒- เตนสฺส อุปฺปนฺนาปิ โภคา วินสฺสนฺติ. กฺว คีตนฺติ อาทีสุปิ เอเสว นโย. เตสํ นานากรณํ พฺรหฺมชาเล วุตฺตเมว.

ชูตปฺปมาทสฺส ฉอาทีนววณฺณนา

[๒๕๑] ชยํ เวรนฺติ "ชิตํ มยา"ติ ปริสมชฺเฌ ปรสฺส สาฏกํ วา เวฐนํ วา คณฺหาติ, โส "ปริสมชฺเฌ เม อวมานํ กโรสิ, โหตุ, สิกฺขาเปสฺสามิ นนฺ"ติ ตตฺถ เวรํ พนฺธติ, เอวํ ชินนฺโต สยํ เวรํ ปสวติ. ชิโนติ อญฺเญน ชิโต สมาโน ยนฺเตน ตสฺส เวฐนํ วา สาฏโก วา อญฺญํ วา ปน หิรญฺญสุวณฺณาทิวิตฺตํ คหิตํ, ตํ อนุโสจติ "อโหสิ วต เม, ตํ ตํ วต เม นตฺถี"ติ ตปฺปจฺจยา โสจติ. เอวํ โส ชิโน วิตฺตมนุโสจติ. สภาคตสฺส วจนํ น รูหตีติ วินิจฺฉยฏฺฐาเน สกฺขิปุฏฺฐสฺส สโต วจนํ น รูหติ, น ปติฏฺฐาติ, "อยํ อกฺขโสณฺโฑ ชูตกโร, มา ตสฺส วจนํ คณฺหิตฺถา"ติ วตฺตาโร ภวนฺติ. มิตฺตามจฺจานํ ปริภูโต โหตีติ ตญฺหิ มิตฺตามจฺจา เอวํ วทนฺติ "สมฺม ตฺวํปิ นาม กุลปุตฺโต ชูตกโร ฉินฺนโก หุตฺวา ภินฺนโก หุตฺวา วิจรสิ, น เต อิทํ ชาติโคตฺตานํ อนุรูปํ, อิโต ปฏฺฐาย มา เอวํ กเรยฺยาสี"ติ. โส