[๒๖๔] อภเวนสฺส น นนฺทตีติ ตสฺส อภเวน อวฑฺฒิยา ๑- ปุตฺตทารสฺส วา ปริชนสฺส วา ตถารูปํ ปาริชุญฺญํ ทิสฺวา วา สุตฺวา วา น นนฺทติ, อนตฺตมโน โหติ. ภเวนาติ วฑฺฒิยา ๒- ตถารูปสฺส สสฺสาทิสมฺปตฺตึ วา อิสฺสริยปฏิลาภํ วา ทิสฺวา วา สุตฺวา วา นนฺทติ, อตฺตมโน โหติ. อวณฺณํ ภณมานํ นิวาเรตีติ "อสุโก วิรูโป น ปาสาทิโก ทุชฺชาติโก ทุสฺสีโล"ติ วา วุตฺเต "เอวํ มา ภณิ, รูปวา จ โส ปาสาทิโก จ สุชาโต จ สีลสมฺปนฺโน จา"ติ อาทีหี วจเนหิ ปรํ อตฺตโน สหายสฺส อวณฺณํ ภณมานํ นิวาเรติ. วณฺณํ ภณมานํ ปสํสตีติ "อโห สุฏฺฐุ วทสิ, สุภาสิตํ ตยา, เอวเมตํ, เอส ปุริโส รูปวา ปาสาทิโก สุชาโต สีลสมฺปนฺโน"ติ เอวํ อตฺตโน สหายกสฺส ปรํ วณฺณํ ภณมานํ ปสํสติ.

[๒๖๕] ชลํ อคฺคิว ภาสตีติ รตฺตึ ปพฺพตมตฺถเก ชลมาโน อคฺคิ วิย วิโรจติ.

โภเค สํหรมานสฺสาติ อตฺตานํปิ ปรํปิ อปีเฬตฺวา ธมฺเมน สเมน โภเค สมฺปิณฺเฑนฺตสฺส ๔- ราสึ กโรนฺตสฺส. ภมรสฺเสว อิริยโตติ ยถา ภมโร ปุปฺผานํ วณฺณคนฺธํ อเหฐยํ ๕- ตุณฺเฑนปิ ปกฺเขหิปิ รชํ ๖- อาหริตฺวา อนุปุพฺเพน จกฺกปฺปมาณํ มธุปฏลํ กโรติ, เอวํ อนุปุพฺเพน มหนฺตํ โภคราสึ กโรนฺตสฺส. โภคา สนฺนิจยํ ยนฺตีติ ตสฺส โภคา นิจยํ คจฺฉนฺติ. กถํ? อนุปุพฺเพน อุปจิกาหิ สํวฑฺฒิยมาโน วมฺมิโก วิย. เตนาห "วมฺมิโกวูปจียตีติ. ๗- ยถา วมฺมิโก อุปจิยติ, เอวํ นิจยํ ยนฺตีติ อตฺโถ. สมาหตฺวาติ สมาหริตฺวา. อลมตฺโตติ ยุตฺตสภาโว สมตฺโถ วา ปริยตฺตรูโป ฆราวาสํ สณฺฐเปตุํ.