อภิกฺกนฺตาย รตฺติยาติ เอตฺถ อภิกฺกนฺตสทฺโท ขยสุนฺทราภิ- รูปอพฺภานุโมทนาทีสุ ๒- ทิสฺสติ. ตตฺถ "อภิกฺกนฺตา ภนฺเต รตฺติ, นิกฺขนฺโต ปฐโม ยาโม, จิรํ นิสินฺโน ภิกฺขุสํโฆ อุทฺทิสฺสตุ ภนฺเต ภควา ภิกฺขูนํ ปาฏิโมกฺขนฺ"ติ ๓- เอวมาทีสุ ขเย ทิสฺสติ. "อยํ อิเมสํ จตุนฺนํ ปุคฺคลานํ อภิกฺกนฺตตโร จ ปณีตตโร จา"ติ ๔- เอวมาทีสุ สุนฺทเร.

"โก เม วนฺทติ ปาทานิ, อิทฺธิยา ยสสา ชลํ.

อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน สพฺพา โอภาสยํ ทิสา"ติ ๕-

เอวมาทีสุ อภิรูเป. "อภิกฺกนฺตํ โภ โคตม อภิกฺกนฺตํ โภ โคตมา"ติ ๖- เอวมาทีสุ อพฺภานุโมทเน. ๗- อิธ ปน ขเย. เตน อภิกฺกนฺตาย รตฺติยา, ปริกฺขีณาย รตฺติยาติ วุตฺตํ โหติ.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๒๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. อาฏานาฏิยสูตร”