รหโทติ อุทกรหโท. ตตฺถาติ ยโต อุคฺคจฺฉติ สุริโย, ตสฺมึ ฐาเน. สมุทฺโทติ โย โส รหโทติ วุตฺโต, โส น อญฺโญ, อถโข สมุทฺโทติ. สริโตทโกติ วิสโฏทโก, ๑- สริตา นานปฺปการา นทิโย อสฺส อุทเก ปวิฏฺฐาติ วา สริโตทโก. เอวนฺตํ ตตฺถ ชานนฺตีติ ตํ รหทํ ตตฺถ เอวํ ชานนฺติ. กินฺติ ชานนฺติ? สมุทฺโท สริโตทโกติ เอวํ ชานนฺติ.

อิโตติ สิเนรุโต วา เตสํ นิสินฺนฏฺฐานโต วา. ชโนติ อยํ มหาชโน. เอกนามาติ อินฺทนาเมน เอกนามกา. ๒- สพฺเพสํ กิร เตสํ สกฺกสฺส เทวรญฺโญ นามเมว นามํ อกํสุ. อสีติ ทส เอโก จาติ เอกนวุติชนา. อินฺทนามาติ อินฺโท อินฺโทติ เอวํนามา. พุทฺธํ อาทิจฺจพนฺธุนนฺติ กิเลสนิทฺทาปคเมนปิ พุทฺธํ. อาทิจฺเจน สมานโคตฺตตายปิ อาทิจฺจพนฺธุนํ. กุสเลน สเมกฺขสีติ อนวชฺเชน นิปุเณน วา สพฺพญฺญุตญาเณน มหาชนํ โอโลเกสิ. อมนุสฺสาปิ ตํ วนฺทนฺตีติ อมนุสฺสาปิ ตํ "สพฺพญฺญุตญาเณน มหาชนํ โอโลเกตี"ติ ๓- วตฺวา วนฺทนฺติ. สุตํ เนตํ อภิณฺหโสติ เอตํ อเมฺหหิ อภิกฺขณํ สุตํ. ชินํ วนฺทถ โคตมํ, ชินํ วนฺทาม โคตมนฺติ อเมฺหหิ ปุฏฺฐา ชินํ วนฺทาม โคตมนฺติ วทนฺติ.

[๒๗๙] เยน เปตา ปวุจฺจนฺตีติ เปตา นาม กาลกตา, เต เยน ทิสาภาเคน นีหริยนฺตูติ วุจฺจนฺติ. ปิสุณา ปิฏฐิมํสิกาติ ปิสุณวาจา เจว ปิฏฺฐิมํสํ ขาทนฺตา วิย ปรมฺมุขาครหกา จ. เอเต จ เยน นีหริยนฺตูติ วุจฺจนฺติ, สพฺเพปิ เหเต ทกฺขิณทฺวาเรน นีหริตฺวา ทกฺขิณโต นครสฺส ทยฺหนฺตุ วา ฉินฺทนฺตุ วา หญฺญนฺตุ วาติ เอวํ วุจฺจนฺติ. อิโต สา ทกฺขิณา ทิสาติ เยน ทิสาภาเคน เต เปตา จ ปิสุณาทิกา จ นีหริยนฺตูติ วุจฺจนฺติ, อิโต สา ทกฺขิณทิสา. อิโตติ สิเนรุโต วา เตสํ นิสินฺนฏฺฐานโต วา. กุมฺภณฺฑานนฺติ เต กิร เทวา มโหทรา โหนฺติ. รหสฺสงฺคมฺปิ จ เนสํ กุมฺโภ วิย มหนฺตํ โหติ. ตสฺมา กุมฺภณฺฑาติ วุจฺจนฺติ.

[๒๘๐] ยตฺถ โจคฺคจฺฉติ สุริโยติ ยสฺมึ ทิสาภาเค สุริโย อตฺถํ คจฺฉติ.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๒๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. อาฏานาฏิยสูตร”