"ฉหิ ภิกฺขเว องฺเคหิ สมนฺนาคโต สนฺธาโน คหปติ ตถาคเต นิฏฺฐงฺคโต สทฺธมฺเม อิริยติ. กตเมหิ ฉหิ? พุทฺเธ อเวจฺจปฺปสาเทน ธมฺเม อเวจฺจปฺปสาเทน สํเฆ อเวจฺจปฺปสาเทน อริเยน สีเลน อริเยน ญาเณน

โส ปาโตเยว อุโปสถงฺคานิ อธิฏฺฐาย ปุพฺพณฺหสมเย พุทฺธปฺปมุขสฺส สํฆสฺส ทานํ ทตฺวา ภิกฺขูสุ วิหารํ คเตสุ ฆเร ขุทฺทกมหลฺลกานํ ทารกานํ สทฺเทน อุพฺพาโฬฺห สตฺถุ สนฺติเก "ธมฺมํ โสสฺสามี"ติ นิกฺขนฺโต. เตน วุตฺตํ ทิวาทิวสฺเสว ๒- ราชคหา นิกฺขมีติ. ตตฺถ ทิวาทิวสฺเสวาติ ทิวสฺส ๓- ทิวา นาม มชฺฌนฺตาติกฺกโม, ตสฺมึ ทิวสฺสาปิ ทิวาภูเต อติกฺกนฺตมตฺเต มชฺฌนฺติเก นิกฺขมีติ อตฺโถ. ปฏิสลฺลีโนติ ตโต ตโต รูปาทิโคจรโต จิตฺตํ ปฏิสํหริตฺวา นิลีโน ฌานรติเสวนาวเสน เอกีภาวํ คโต. มโนภาวนียานนฺติ มนวฑฺฒกานํ. เย จ อาวชฺชโต มนสิกโรโต จิตฺตํ วินีวรณํ โหติ อุนฺนมติ วฑฺฒติ.

[๕๐] อุนฺนาทินิยาติ อาทีนิ โปฏฺฐปาทสุตฺเต วิตฺถาริตนเยเนว เวทิตพฺพานิ.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อุทุมพริกสูตร”