ตโปชิคุจฺฉาวาทวณฺณนา

[๕๕] วิปฺปกตาติ มมาคมนปจฺจยา อนิฏฺฐิตาว หุตฺวา ฐิตา, กเถหิ, อหเมตํ นิฏฺฐเปตฺวา มตฺถกํ ปาเปตฺวา ทสฺเสมีติ สพฺพญฺญุปวารณํ ปวาเรสิ.

[๕๖] ทุชฺชานํ โขติ ภควา ปริพฺพาชกสฺส วจนํ สุตฺวา "อยํ ปริพฺพาชโก มยา สาวกานํ เทเสตพฺพํ ธมฺมํ เตหิ ปูเรตพฺพปฏิปตฺตึ ปุจฺฉติ, สจสฺสาหํ อาทิโตว ตํ กเถสฺสามิ, กถิตํปิ นํ น ชานิสฺสติ, อยํ ปน วิริเยน ปาปชิคุจฺฉนวาโท, หนฺทาหํ เอตสฺเสว วิสเย ปญหํ ปุจฺฉาเปตฺวา ปุถุสมณพฺราหฺมณานํ ลทฺธิยา นิรตฺถกภาวํ ทสฺเสมิ. อถ ปจฺฉา อิมํ ปญฺหํ พฺยากริสฺสามี"ติ จินฺเตตฺวา ทุชฺชานํ โข เอตนฺติ อาทิมาห.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อุทุมพริกสูตร”