@อภิ. วิ. ๓๕/๙๑๙/๔๔๗

อยญฺหิ มาโน นาม เสยฺยสฺส ติวิโธ, สทิสสฺส ติวิโธ, หีนสฺส ติวิโธติ นววิโธ โหติ. ตตฺถ "เสยฺยสฺส เสยฺโยหมสฺมี"ติ มาโน ราชูนญฺเจว ปพฺพชิตานญฺจ อุปฺปชฺชติ.

ราชา หิ รฏฺเฐน วา ธเนน วา พาหเนน ๑- วา "โก มยา สทิโส อตฺถี"ติ เอตํ มานํ กโรติ. ปพฺพชิโตปิ สีลธุตงฺคาทีหิ "โก มยา สทิโส อตฺถี"ติ เอตํ มานํ กโรติ. "เสยฺยสฺส สทิโสหมสฺมี"ติ มาโนปิ เอเตสํเยว อุปฺปชฺชติ. ราชา หิ รฏฺเฐน วา ธนพาหเนหิ วา อญฺเญหิ ราชูหิ สทฺธึ มยฺหํ กึนานากรณนฺติ เอตํ มานํ กโรติ. ปพฺพชิโตปิ สีลธุตงฺคาทีหิ อญฺเญน ภิกฺขุนา มยฺหํ กึนานากรณนฺติ เอตํ มานํ กโรติ. "เสยฺยสฺส หีโนหมสฺมี"ติ มาโนปิ เอเตสํเยว อุปฺปชฺชติ. ยสฺส หิ รญฺโญ รฏฺฐํ วา ธนพาหนาทีนิ วา นาติสมฺปนฺนานิ โหนฺติ. โส มยฺหํ ราชาติ โวหารสงฺขามตฺตเมว, ๒- กึ ราชา นาม อหนฺติ เอตํ มานํ กโรติ. ปพฺพชิโตปิ อปฺปลาภสกฺกาโร อหํ ธมฺมกถิโก พหุสฺสุโต มหาเถโรติ กถามตฺตเมว, กึ ธมฺมกถิโก นามาหํ กึ พหุสฺสุโต กึ มหาเถโร ยสฺส เม ลาภสกฺกาโร นตฺถีติ เอตํ มานํ กโรติ.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๒๘๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สังคีติสูตร”