@เอวํ สทฺโท น ทิสฺสติ ๔ ฉ.ม. อิ. ภควนฺตํ ๕ ฉ.ม., อิ. นาธิคจฺฉิสฺสํ วจีทุจฺจริตํ, นตฺถิ มโนทุจฺจริตํ, อตีเต พุทฺธสฺส อปฺปฏิหตํ ญาณํ, อนาคเต, ปจฺจุปฺปนฺเน พุทฺธสฺส อปฺปฏิหตํ ญาณํ, สพฺพํ กายกมฺมํ พุทฺธสฺส ภควโต ญาณานุปริวตฺติ, สพฺพํ วจีกมฺมํ, สพฺพํ มโนกมฺมํ พุทฺธสฺส ภควโต ญาณานุปริวตฺติ, นตฺถิ ฉนฺทสฺส หานิ, นตฺถิ วิริยสฺส หานิ, นตฺถิ สติยา หานิ, นตฺถิ ทวา, นตฺถิ รวา, นตฺถิ ขลิตํ, ๑- นตฺถิ สหสา, นตฺถิ อพฺยาวโต มโน, นตฺถิ อกุสลํ จิตฺตนฺติ. (๓๐)

กิญฺจนาติ ปลิโพธา. ราโค กิญฺจนนฺติ ราโค อุปฺปชฺชมาโน สตฺเต พนฺธติ ปลิพนฺธติ, ๒- ตสฺมา กิญฺจนนฺติ วุจฺจติ. อิตเรสุปิ ทฺวีสุ นโย. (๓๑)

อคฺคีติ อนุทหนฏฺเฐน อคฺคิ. ราคคฺคีติ ราโค อุปฺปชฺชมาโน สตฺเต อนุทหติ ฌาเปติ, ตสฺมา อคฺคีติ วุจฺจติ. อิตเรสุปิ ทฺวีสุ ๓- เอเสว นโย. ตตฺถ วตฺถูนิ:- เอกา ทหรภิกฺขุนี จิตฺตลปพฺพตวิหาเร อุโปสถาคารํ คนฺตฺวา ทฺวารปาลรูปกํ โอโลกยมานา ฐิตา. อถสฺสา อนฺโต ราโค อุปฺปนฺโน, สา เตเนว ฌายิตฺวา กาลมกาสิ. ภิกฺขุนิโย จ ๔- คจฺฉมานา "อยํ ทหรา ฐิตา, ปกฺโกสถ นนฺ"ติ อาหํสุ. เอกา คนฺตฺวา กสฺมา ฐิตาสีติ หตฺเถ คณฺหิ. คหิตมตฺตา ปริวตฺเตตฺวา ๕- ปปตา. อิทํ ตาว ราคสฺส อนุทหนตาย วตฺถุํ. ๖- โทสสฺส ปน อนุทหนตาย มโนปโทสิกา เทวา. โมหสฺส อนุทหนตาย ขิฑฺฑาปโทสิกา เทวา ทฏฺฐพฺพา. โมหวเสน หิ เตสํ ๗- สติสมฺโมโส โหติ. ตสฺมา ขิฑฺฑาวเสน อาหารกาลํ อติวตฺติตฺวา กาลํ กโรนฺติ. (๓๒)

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๒๘๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สังคีติสูตร”